(مست عشق)
عـاشـقت در قعــر تنــهايي، به زندانست بيا
درد هجــرت مي کشــد عمرش به پايانست بيا
زردي رويش بـود ، از غصــــــه هجـــــران تـو
واله و شــيداي تو ، بهـرت هراســانست بيا
ياد تو همـــواره دارد ،بر دل مسكين خويش
ســــينه مـالامـال درد و ديده گــريانست بيا
زيـن غم هجــرت شــبي آخـر گريبان بر درد
تــر ز آب ديـده اش از پـا بـه دامـانســت بيا
تنــــــدر عشقت فتــــد،بر آســـمان قلب او
تا قـزح سـازي در آن ، اشکـــش چو بارانست بيا
رفتـــــه چـون از پيكرش تـاب و تـوان،رحمي نما
ديـده اش دريـا و دل ، همــــچون بيـــابـانست بيا
يك نگـــاه گــرم تو ، جـاني دگــر بخشــــد به او
از فـروغ چشــم تو ، رنجـش به پايانست بيا
نقـــش نامت لـوح دل را،کعـبه جـان کرده است
ره ز پاييز دلـش ، ســوي زمســـتانست بيا
مــردم چشــمش شــده،آغشـته بـا خون دلش
مست عشقت شد«رها»،از غم پريشانست بيا

____________________________________((رها))

لینک
جمعه ٢۸ امرداد ،۱۳۸٤ - محسن آهنگر